
Javier Ruiz explica tots els detalls sobre com serà la nova televisió La Séptima
TRANSCRIPCIÓ
Transcripció automàtica generada amb intel·ligència artificial. Pot contenir incorreccions.
Javier Ruiz, bon dia. Què tal? Bon dia. Com estàs?
Descansat? Hombre, Javier Ruiz, company, com estàs? Perdoneu-me, però nosaltres hem sigut companys molts anys, Javier. No me deixes mentir.
I he escoltat la frase esa de m'ha golpejat la tele. Què vols que digui a mi?
Escolta, però tu hi haguessis anat, Javier, si haguessis començat Mañaneros a Ceuta?
Primer, anem a fer això en castellà perquè el meu català és molt dolent. Molt, molt dolent. No, no, no, y voy a acabar haciendo el ridículo. Así que vosotros me perdonáis a mí la versión original y yo intento seguiros en catalán cuando pueda, pero os juro por Dios que me avergüenza mi nivel. Así que os pido perdón a vosotros y a los espectadores. Nos entendemos. Y dicho esto. Yo hubiera estado si hubiera podido. Otra cosa es forzar la noticia y forzar la realidad. Decirles, porque no ha sido Ana Rosa. Cuatro, ha hecho exactamente lo mismo. Colocaros aquí y abucheáis al presidente o abucheáis a la ministra. Esto hay quien lo defiende como edición. En castellano y siempre los que lo conocemos lo hemos llamado manipulación. Esto ha sido manipulación toda la vida. Pero, oye, los tiempos cambian, son flexibles.
Javier, fent cas de la pregunta que t'acaba a fer el Ricard, ¿tu creus que l'èxit de Mañaneros o del programa Silvia Enxarruando no és només per mèrit vostre, o no és només per mèrit teu i de la Sílvia, sinó també per mèrit d'Anna Rosa i Griso?
Sí, yo lo creo, yo lo creo firmemente. Yo creo que hay mucha audiencia huérfana. Huérfana de periodismo, huérfana de verdad, huérfana de rigor. Y esa audiencia huérfana, en cuanto tú ofreces una alternativa que lo tiene. Va a buscarte. Y es exactamente lo que ha pasado. Efectivamente, nosotros hemos hecho todo el trabajo, lo dice uno que lo ha sufrido, todo el trabajo posible, y luego, además, pues oye, nos han empujado paladas de espectadores, gracias, porque hay gente que huye de ciertas basuras.
Yo este estiu, de fet, lo que deia es que yo he estado mirando el primer día, el dilluns, esta Isida en Antena 3 y en Tele 5, y va a arribar un momento que me pasa mucho, que es lo de golpechar, vas a pasar a la hora de la U, y claro, era como un bálsamo, es decir, yo notaba que el meu espíritu se apaciguaba, es decir, que yo estaba escoltando información de una manera sosegada, rigurosa, calmada, sense estridencies, i això és evident que tu, si mires les altres teles i tens una miqueta de sentit comú, et sents, el que tu has dit, orfa. Jo això ho he defensat moltíssim en relació a Televisió Espanyola, pese a les crítiques, eh?
O sea, ho tinc claríssimíssim. I jo crec, jo crec, a més, que hi ha. Hay un afán primero por lo que estabais comentando vosotros. Yo digo por meter la verdad a martillazos, por quitar lo que te sobra y por, en fin, moldear a martillazos la realidad para que encaje en lo que tú quieres. Uno. Pero dos, sobre todo, lo que hay es una intención política. No nos engañemos. Aquí hay un montón de medios de comunicación que están perdiendo dinero. Televisión Española les ha quitado mucha audiencia y por tanto les ha quitado mucha facturación y que lo que desean es derribar a este gobierno, asaltar la caja de Televisión Española, quedarse con producción en productoras y llevarse el botín. Y todo esto no tiene nada que ver con la gestión de Pedro Sánchez o si el gobierno lo está haciendo mejor o peor. Yo en este caso creo que no lo están haciendo bien. Pero creo que esto no es periodismo. Esto son asaltacaminos intentando reventar una caja y todo lo demás es literatura. Estamos en un asalto en cuestiones judiciales a ciertas cosas, en cuestiones policiales a ciertas otras y en cuestiones mediáticas al dinero de la caja. Y a esto estamos. Javier,
tu ara seràs el director editorial de La Séptima. No te avances,
que has de introduir el conductor del programa.
No, no, escolta, a aquesta hora jo ja estic maldat. Fa cinc hores que faig antena i a més amb el Javier ja hi ha confiança. Vinga, sí, Javier, anem al tema. Anem al tema. La Séptima, per favor. És un full de ruta. No, clar, no, però el teu full de ruta. Perdona, de Morbo n'hi ha un altre, però no preguntarem.
El teu full de ruta. El otro, ahora.
Va, tirem. Va, tirem,
que vull que escoltara a Javier. El teu full de ruta, el que ens acabes de dir, està claríssim, però com faràs que això passi a la teva televisió o a la televisió de la qual seràs el director editorial? És a dir, què vols segur que es vegi a la sèptima i què tens clar que els espectadors no veurem ni en pintura a la sèptima? Venga,
¿qué sí vamos a ver, qué sí vais a ver? Vais a ver televisión en directo. Vamos a ver televisión de lo que pasa cuando pasa. Y vais a ver televisión de contexto. No solamente vamos a contar la última hora y la noticia, sino que si alguien me conoce sabe que esto que estoy diciendo yo no lo digo gratis, vamos a explicar por qué pasa y qué consecuencias tiene lo que pasa. No solo vamos a dar el directo, vamos a contar el por qué y el a partir de aquí qué. Vamos a poner la información en contexto, porque hay una avalancha de información. Yo tengo una frase que repito siempre, que es la frase de Manu Leguineche. Manu Leguineche decía, corresponsal de Guerra Mítico, decía, cuando hay una inundación, lo primero que falta siempre en una inundación es el agua potable. Bueno, pues esto es lo que tenemos ahora. Ahora tenemos una inundación de desinformación. Lo que falta es información potable, agua potable, información fidedigna que creer y que poder digerir. Y vamos a darlo. Nosotros vamos a dar esa batalla. Vamos a dar la batalla de la actualidad en directo y luego vamos a dar la batalla del contexto y de la explicación. Porque estamos hablando de. Oye, es que me encanta el debate de ayer en algunas de esas cadenas que estabais diciendo. Es que el rey no va a Ceuta. ¡Qué vergüenza! Claro, al contrario que con Aznar, que no fue. Al contrario que con Rajoy, que tampoco fue. La última visita fue la del rey. Juan Carlos, pero es que la anterior es de Alfonso XIII. Es la visita de Alfonso XIII. Es que esto de Pedro Sánchez no quiere molestar a Marruecos. Pues sí, es verdad, pero ¿dónde están los demás valientes? Incluido Franco. ¿Qué me estáis contando? Entonces yo creo que vamos a dar las dos cosas. Primero, información en directo y segundo, contexto. ¿Por qué ha pasado lo que está pasando y qué pasa a partir de lo que está pasando? Y luego, ¿qué no vamos a ver? No vamos a ver basura. Y esto, me perdonáis si con esto acabo, yo digo, yo no lo sé definir, pero digo como la pornografía, yo no la sé definir, pero la sé reconocer cuando la veo. Bueno, pues con la basura me pasa igual. Yo no la sé definir en televisión, pero apesta cuando la huelo. Así que vamos a hacer periodismo y no vamos a hacer basura,
¿no? Bueno, yo voy a hacer la pregunta impertinent, Javier Ruiz, con la confianza que nos une de tantos años. Anem a vore. Yo, durante este temps, saps que hem parlat molt de la teo arribada a la séptima. La séptima es una tele que arriba de manera controvertida, es a dir, controversies de tot tipus. Yo estoy molt contenta de que naisca una nova tele, como a profesional, como a espectadora, etcétera, etcétera. Pero yo voy a saber. Una persona com tu, que té la carrera consolidada, no només la tenia en la SER, sinó que en Mañaneros tu havies donat la volta a ese programa. ¿Qué es lo que porta a este gir, este cambio, este gir de la teua profesió a encapsular una aventura complicada com esta? ¿Qué es lo que tu diries que t'ha motivat a dir que sí? Yo te voy a decir A mí esta controversia de la que hablo. Me sorprende.
Prólogo y respuesta. Prólogo. Me sorprende la controversia. Ha habido 32 canales de televisión en España. 32. 32 canales. Todos en manos de la derecha mediática. Todos. 32 canales. La controversia es el canal 33. ¿Qué ocurre? ¿Que todo el mundo asume que, como este es un canal que está encabezando gente que tiene una visión progresista, este es el canal que hay que exterminar? ¿Esta es la controversia? La controversia es que si los demás canales caen en manos de Mediaset o de A3 Media, no hay un problema. Pero si esto cae fuera de la esfera de la derecha mediática, entonces hay que liquidarlo. Como controversia, me parece una controversia interesante. Después hablemos de pluralismo. Es una controversia que haya un canal que no está dentro de la esfera del monopolio del discurso televisivo. Guau, guau la controversia. Prólogo hecho. Vamos a la respuesta. Me dices, ¿por qué te metes en este lío? Básicamente, esta era la pregunta. Esta era la pregunta. ¿Quién te manda? ¿Quién te manda a ti meterte en esta? Yo digo que hay una cosa que, ahora que no nos oye un joven becario que se llama Ricardo Ustrey, ¿a quién le mandaba a él, que estaba haciendo el sábado noche en TV3 y muy feliz, meterse a esta cosa de la radio? Y levantarme a las 4 de la mañana. Esto es. Dar a luz proyectos así siempre es apasionante. Construir siempre es mejor que destruir. Es un reto.
Y es un reto que cualquier profesional quiere. Yo voy a tener la suerte de. Uno, poner en marcha mi segunda televisión. Yo puse en marcha cuatro antes de que nos comprara Mediaset. Cuatro era un canal progresista. De prisa. Y aquello fue una aventura apasionante. Y nos dejamos la vida y la piel en ello. Y me apetece. Así que, ¿quién me manda? Uno, el. El afán que creo que todos tenemos de contribuir a la democracia, de contribuir al pluralismo, de decir, oiga, mire, ya está bien. Todo el discurso y toda la voz no puede quedar en manos de dos señores. ¿Os imagináis en España que tuviéramos dos estaciones de servicio, Repsol y Cepsa? ¿O que tuviéramos dos bancos, el Santander y el BBV? ¿O que tuviéramos dos compañías de luz? Bueno, pues tenemos dos televisiones. No está mal que haya una tercera. Me apetece contribuir a esto, hacer mi contribución, me perdonáis la pedantería, pero mi contribución democrática al país, la de apostar por una voz más, una voz distinta. Y luego hay una segunda cosa y es, yo creo que cada uno nos definimos por nuestra palabra. Y yo di mi palabra en esto antes de estar en Televisión Española. A mí, José Miguel Contreras, cuando este proyecto estaba dentro del grupo Prisa, me dijo, queremos contar contigo, queremos que esto lo lleves tú, y le dije que sí. Y cuando yo llegué a Televisión Española, José Pablo, que es el presidente, le dije, mira,
yo tengo un compromiso anterior, y me dijo, el día que tengas que irte, te vas. Y le honra habermelo permitido, le honra haberme dejado salir y le honra haberme dejado trabajar bien y marchar bien. Con lo cual, por una cuestión de palabra, por una cuestión de decencia, creo que esto era una obligación, no era una opción.
Javier Mariola te ha hecho una pregunta impertinente. Yo tengo dos preguntas impertinentes más. Joder, os estáis calentando, ¿eh? Hombre, nos estamos viniendo arriba. La primera, ¿qué ha pasado con el tema de Hora 25 en los negocios, la cadena SER, que si te despediste.
Bueno, bueno, por favor, por favor, Javier, aclara eso, aclara eso.
Ha pasado que me han echado. Y se dice así de fácil y no pasa nada.
Bueno, pero se ha de decir que no eras cap de economía desde fea un año. Eso lo vas a aclarir tú en el teu Twitter.
Y me sorprenden algunos directores que están diciendo, no puede ser director de un sitio y colaborar en otro. Los mismos señores que son directores de un sitio y colaboran en otro. Es fantástico esto. Pero, ¿qué ha pasado? Ha pasado que la cadena SER ha decidido cancelar hora 25 de los negocios. Yo no comparto esa decisión. Respeto la decisión y a partir de ahí, obviamente, pues si no hay un espacio para la sección de economía o para el hombre que llevaba ese espacio de economía, si liquidas el espacio, pues obviamente liquidas a la persona y no pasa nada. Yo no comparto la decisión, insisto, lo he dicho y se lo he dicho a la cara a quienes me lo han comunicado, pero respeto totalmente la decisión. Yo en esa casa tengo grandes amigos, Tengo grandes recuerdos y tengo mi vida entera, porque yo le he dado 30 años a la cadena SER, que se dice rápido. El otro día se publicaban los 30 años de Viescas. Fue mi primera cobertura con la SER, Viescas. Y yo recuerdo y pensaba cómo es posible que hayan pasado 30 años de la cobertura si yo tengo 30 años. ¿Cómo es posible esto? En fin, así que, ¿qué ha pasado? Pues ha pasado que. Ha pasado como pasa en las parejas. Que cariño te dejo, vale, es mutuo acuerdo. Claro, pues sí, cariño te dejo. Vale, estamos en este mutuo acuerdo, me han dejado, no pasa nada, y de verdad no tengo nada malo que decir. No eres tú, soy yo, ¿no? No eres tú, soy yo. Esto, ay, cómo me gustas, cómo me gustas, efectivamente, no eres tú, soy yo.
Aunque me hayas dicho que te gusto, la segunda pregunta impertinente. La séptima, el propietario de la séptima es Siete, cuyo acrónimo es Servicios Integrados de Entretenimiento Televisivo. La palabra entretenimiento tiene mucho peso, porque nos has hablado tú de información, de contextualizar, etc. Pero de entretenimiento, para los que estamos un poco hasta el gorro de la información y nos gusta también el entretenimiento puro y duro, Alba Carrillo, Luján Arguelles, Sara Santaolalla, ¿son los nombres que pueden hacer que la gente se entretenga viendo la televisión?
Claro, es que yo digo que esto te lo dice uno que es el pedantín de la información. Yo me pongo muy solemne y muy esférico cuando veo que ha salido el IPC. Pero no todo es el IPC y no toda la vida es es estar solemne todo el tiempo. Es muy aburrido ser sublime 24 horas al día. Yo creo que la vida tiene esto, espacios para información. A mí hay una que me ha encantado y que yo, si ahora estuviera haciendo bañaneros, habría metido, y es la caída de los influencers. Pero esto vamos a dejarlo en que no es la información más dura de la audiencia nacional. Esto probablemente lo podemos considerar entretenimiento. Bueno, pues a esto es a lo que vamos. Vamos a una televisión en directo, a una televisión en la que lo que buscamos es no programar formatos, sino programar actualidad, y la actualidad a veces es entretenida, a veces es dramática, a veces es política y a veces es económica. Así que sí. Alba Carrillo viene, y viene Luján, y viene Y te digo yo, y os van a encantar. I catalans hi ha? Hi ha algun fitxatge català? Hi ha catalans, i no ho puc dir. Encara no ho puc dir, però hi ha catalans, dues.
Dues catalanes, eh? Dues catalanes. Comença per.
Ricard. Ho sé, anem a jugar, jo què sé.
Eh, Ostrey. Què? Que encara puc anar a Catalunya Ràdio i fer fitxatxes. Si vols et passo la llista. Margalà, què tal? Com estàs? Com ougeu?
No, perquè no és catalana, la Mariola.
Jo soc valenciana, Javier, com tu, com tu.
Jo soc valenciana, com tu. Sí, sí, sí. Seria cosín germà. Si el Javier és tiet, llavors seria cosina germana. Escolta, Javier, i tu faràs alguna cosa de pantalla per això o no?
Sí, yo voy a hacer pantalla, todavía estamos definiendo qué y dónde y cuándo, pero yo te digo una cosa, esto ahora que no me oye mi consejero delegado, ahora que no nos oye nadie y ahora que estamos aquí solo entre nosotros, no hay nada más aburrido que un despacho para un periodista. Los periodistas queremos antena, queremos batalla y queremos la primera línea de acción. Así que yo no puedo ir a un sitio en el que yo mande algo y no hacer pantalla.
Escucha, venid todos al Festival de Vitoria a presentaros, ¿no? Sí, sí. Allí os veré. Os voy a decir una cosa.
Primero, gracias porque he leído en muchos periódicos o en algunos periódicos cuáles son las novedades de la temporada televisiva. Se les ha olvidado, no sé por qué. Igual no cabía lo de la séptima. Es sorprendente. Así que gracias a vosotros por contarlo. Y dos, efectivamente, Victoria nos ha dado el spot de apertura. Nosotros abrimos, nos han dado un trato especial y la verdad es que tenemos muchas ganas porque. No lo vamos a contar todo, pero mucho de lo que vamos a contar va en esta línea. Y yo digo que Alba Carrillo os va a divertir, que os va a divertir Héctor de Miguel, que lo que está haciendo Héctor es de verdadero golfo. Hemos contratado junto a muchos periodistas a un amplio equipo jurídico para que nos defiendan de todos los líos. En fin, va bé, tot va bé. Que falta AC, clar, sí, sí.
Esos son los fichajes importantes. Sí, no, és que vas.
Parlem molt de cares i hem de parlar dels que portaran les denúncies. Javier, una abraçada. Molta sort. Nos vemos pronto. Que vagi bé. Un petó, Javier, un petó. Hem d'anar acabant, però sí que volies parlar d'una sèrie, no, Darío?
Sí, una sèrie que per mi ha estat el descobriment d'aquest estiu i que crec que comparteixo amb la Mariola, que es diu Furious. Que és una intriga criminal on una gent de l'FBI investiga els assassinats d'una psico-killer, que és una altra dona. Dos personatges femenins extraordinaris, amb Amy Rossum i Lola Petticrew com a protagonistes. Es veu a Disney, vuit capítols. És com d'humor, per això, no?
No. No, es un thriller feminista, es un thriller feminista potentíssim, que además té una cosa especial, y es que, momento Epstein, momento Jeffrey Epstein, y la serie, sí, no, sí, sí, y parla de la ira de les dones, que han sigut, digamos, abusades. I del seu desig de revenja, que això és fantàstic. I una cosa que m'ha agradat molt de la sèrie és que no. Diguem, no et cau en bé ni l'assessina en sèrie ni la ni la gent de l'FBI. Però tampoc malament. Sí, però que no volen això, és a dir, no volen, perquè és molt realista en els seus postulats. És fantàstica, jo la recomano moltíssim, moltíssim, moltíssim, perquè a més hi ha una manera, en el final hi ha algo calmant, que no és d'humor, Ricard, però sí que te calma una miqueta, perquè clar, durant tota la sèrie tu estàs on fire, que és el que me faltava a mi,
este estil. Forios, a Disney+, doncs queda recomanat. I per cert, que ja hem anunciat aquest matí que hi haurà novetats al Cuines de TV3, tindrem una dona al capdavant, que és Rais Esteve, i amb moltes ganes també que això ho puguem veure.
Molt partidària de les dones al capdavant de tot.
Que havia estat la responsable de tot el tema culinari de Masterchef. No, Mariola,
que ho dic perquè A veure. Hosti, nois. És que, clar, Ricard, no poses. No, perquè han estat molts. Moltes dones han portat les cuines de molts llocs i els homes són els que surten a parlar de cuina. Perfectament, t'estic vacilant. Vos no em vaciles, no em vaciles.
Sembla que l'estiu t'has oblidat de qui soc.
No, mai m'oblido de tu, Mariola. Sempre et tinc al cor. Fins la setmana que ve. Adéu, Darío. Adéu. El Matí de Catalunya Ràdio. Ricard Tostrell.